D29 SdC ... x km

De afsluitende rustdag.

Het was al redelijk licht toen ik opstond.  Wat ik zeker wou doen was de route naar het busstation verkennen zodat dit morgen geen gedoe is.  En goed dat ik het gedaan heb want de uitleg van hier naar rechts en dan altijd maar ongeveer rechtdoor volstond duidelijk niet.  Enfin, ben er geraakt, weet welke lijn het is en waar ze precies stopt.  Voor 1€ zal ik op het vliegveld geraken.

Vanaf dan alleen nog eten, drinken en vooral genieten van het binnenkomen van de pelgrims.  Sommige zijn bijna ontroostbaar geëmotioneerd. 

Na al die jaren blijft het speciaal.

Ben nog naar de pelgrimsmis om 12h geweest en die werd opgedragen in aanwezigheid van minstens 20 priesters.   Ik dacht, hier zal het wierookvat wel zwieren ... maar neen dus.  Er zullen weer vele teleurgestelde pelgrims zijn.

Ook de passage langs het sint Jacobsbeeld lijkt me niet meer mogelijk.  Toch ook één van de (vroeger) belangrijke momenten.

Het viel me ook op dat het beeld van Sint Jacob Matamoros niet meer in de kathedraal te vinden is.

Als ik terugkijk op deze tocht en zeker het gedeelte van de camino de Madrid is mijn besluit dat het mooi en goed is voor wie eenzaamheid zoekt, geen keuze aan herbergen wenst maar wel goede en voldoende en de wat eentonige natuur van de Meseta zoekt.

Blijft natuurlijk dat de oversteek van de Puerta Fuenfria in het voorjaar eigenlijk onverantwoord is terwijl men je daarvan op geen enkele manier verwittigd.  In Saint-Jean-pied-de-port zal men u in het pelgrimskantoor verwittigen en zelfs verbieden de oversteek te maken.

Via WhatsApp heb ik zelf wel berichten kunnen uitsturen naar de albergue van 2 dagen voor de oversteek en naar Jean, mijn Franse vriend, die blijkbaar toch van iemand een vraag hierover had gekregen.

Dan de camino francés 11 jaar later.

Er is veel veranderd.  Veel meer albergues en eetgelegenheden waardoor het samen koken en samen eten in de albergue verwaterd.  De groepsvorming en kontakten onderweg lijden er echter niet onder.  Het blijft een geweldige ervaring.

De kathedraal in mooi gezelschap.

De botafumeiro, het 52kg zware zilveren wierookvat. 

... en speciaal voor de Werner ...

D28 Santiago de Compostela 5km

Wanneer ik vanmorgen wakker werd lag ik nog alleen op de kamer.  2 waren gisteravond nog verhuist naar 1 van de vele andere lege kamers en de 2 jongelui waren, zoals voorzien reeds vroeg vertrokken.

Gelukkig was de dag niet lang.  Het heeft niet opgehouden met regenen.

Recht naar het pelgrimskantoor voor een volgnummer voor het afhalen van de Compostela.   En daar zaten ze met hun 2 onder een zeiltje in de gutsende regen.  Buiten dit stonden er ook nog 2 Duitsers welke ik gisteren ontmoet had.  Er was verwarring over het uur van openen.  Men dacht 8h.  Toen we wisten dat het 9h was, was het reeds 8:30h.  Toch maar blijven staan in de regen dus.  Net voor opening meld men dat een QRcode moest gescand worden en vervolgens een ganse reeks van gegevens ingevuld worden.  Na veel gepruts lukt het en krijg je een QRcode om je uiteindelijk mee aan te melden.  Ik was net op tijd klaar. 

Hoe het de pelgrim vergaat die geen smartphone heeft weet ik niet.

Een Nederlandse vrijwilligster geeft me mijn Compostela.  Dan een verdiep hoger naar de 'huiskamer der lage landen'.  Even wat opdrogen bij een  kopje koffie en een leuke babbel.

Aangezien ik, overigens onbedoeld, bij de eerste 10 aanmeldingen van de dag was kreeg ik een gratis maal aangeboden in het restaurant naast het grote hotel Reyes Catholicos op het plein voor de kathedraal. 

Dit blijkt nog een overblijfsel te zijn van veel vroegere tijden. 

De kathedraal die bij mijn laatste bezoek, nu toch een jaar geleden, volledig leeg en in renovatie was is nu in alle glorie weer open.  Nog steeds echter mag men niet langs het grote plein binnen en dus ook niet langs de Puerto de gloria.  Wil je die zien dan moet men een betalende toer volgen. 

Zo knabbelt men toch weer wat af van de vroegere beleving.

Bij aankomst was het plein leeg.  Nu rond de middag is er toch wat volk.

De pelgrimstafel voor een pelgrimsmaal.

Vooraan de botafumeiro en achteraan het beeld van Sint Jacob.

D27 monte de gozo 34,8km

Vroeg op weg.  Niet zo vroeg als het Braziliaans koppel want die vertrekken steeds wanneer het nog een uur steke donker is.  Begrijp niet goed waarom want warm weer is allerminst verwacht.  Regenachtig zal het de ganse dag blijven.

Na een paar uur O Pedrouso gepasseerd en verder door naar het einddoel van de dag.

De geuren zijn onderweg opvallend ... de ene keer de 'minder' prettige van vers uitgevoerde mest met een buitje er over en een paar 100m verder de geur van de eucalyptus.  Van beide gaan de longen open, maar toch. 

Het decor heuvelt naar het einde van de tocht.  Compostela is nog een kleine 5km hier vandaan.

Dit domein met een capaciteit van een 3000 bedden is nog steeds, zoals ook al 11 jaar geleden, met uitzondering van de albergue ongebruikt.

De Poolse albergue hier vlakbij is dan weer wel gesloten omdat ze bezet is met Oekraïnse vluchtelingen. 

De was is in de machine gegaan zodat alles weer proper is.  Machientje gedeeld met een Pools jong stel hier op de kamer.

Een zeldzaam moment dat de zon dacht door te breken, wat niet lukte.

Kathedralen van eucalyptus bomen.

D26 Arzua 29.4km

Voor ik dit verslagje maak toch dit ... het is nu 8h s'avonds op een slaapzaal met een 20 tal pelgrims ... er ligt er toch al ene stevig te snurken zeker, dat beloofd.

Vorige nacht is binnen gelukkig wel in alle stilte verlopen.  Buiten heeft het stevig geonweerd. Iets na 6 wakker en iets voor 7 op weg.

Het dreigt te gaan regenen maar voorlopig blijft het droog.  Anders dan gewoonlijk onmiddellijk gestopt voor een ontbijt en dan stevig de pas er in.

Regelmatig ook fietsers op het wandelparkours en hierbij opvallend veel elektrische Mountain bikes.  Het is opletten wanneer ze in een afdaling tegen hoge snelheid voorbij zoeven.

Ik had me voorgenomen toch wat meer te eten ook al is de honger er niet echt en daarom rond een uur of half 11 ergens binnen voor een bocadillo met kaas en bacon.  Zo een half stokbrood een beetje warm gemaakt daar is een half uurtje werk aan.  Laat het nu net dan een goede bui doen.  Iedereen jas of poncho aan.  Tegen dat ik klaar was was het ook over en dat voor de rest van de tocht.

Vandaag sluiten de pelgrims van de primitivo en de noordroute aan.

Ook in Azua weer, veel, heel veel albergues.

Na het klassieke avondwerk, maar dan zonder was want ga hem niet droog krijgen (alleen het zweet laten opdrogen zal moeten volstaan), even de stad in om iets warms te gaan eten. Veel te beleven is er niet.  Het is zondag dus veel gesloten en slecht weer en dus is er van de Spaanse uitbundigheid niks te merken.

Het plan voor morgen is duidelijk: ongeveer 32km tot in de albergue van Monte de Gozo zodat ik dinsdag vroeg in Compostela kan aankomen.

Mooie wandelwegen.

Binnenkomen van Ribadiso.

De albergue voor vannacht.

D25 Palas de Rey 25.2km

Vanmorgen samen opgestaan en afscheid genomen van 1 van de Poolse dames die naar huis moet.

Het is mistig en in de loop van de dag zal het beginnen regenen, niet veel maar constant.

Na een paar uur is het dan gedaan en kan de poncho open gezet worden.

Onderweg nog een tijd met Jos, een man uit Delft, gestapt.  Ook hij is zijn echtgenote verloren rond de tijd dat ook Hilde moest gaan.  Het zijn intense gesprekken.

De weg gaat redelijk lang op een grindpad naast een nauwelijks gebruikte asfaltweg.

Ook Palas de Rey heeft vele albergues.  Het verbaast me dat velen 

een plaatsje reserveren terwijl dat helemaal (nog) niet nodig is.  Gevolg is wel dat men bij aankomst op zoek moet.  Ik stap gewoon binnen waar het er een beetje netjes uit ziet.

Nu op de kamer nog 2 Duitse dames.

Volgens mijn weervoorspeller gaat het de rest van de week regenen ... volgens die van de Duitse dames zal het gans de tijd volle zon zijn!

Morgen bijna 30km dus nu op tijd naar bed.

Pelgrims in de mist.

Merkwaardige wolkenformaties.

Santiago wegwijzer met verwijzing naar de 88 tempelwandeling in Japan.

D24 Portomarin 23.2km

Genoten van een rustig nachtje alleen.

Zoals verwacht begint de dag zwaar met de trappen en het bleef maar oplopen.  

Er was ook wat veranderd  ... de 100km komt in zicht en dan start een nieuwe lading pelgrims.   Veel gebabbel en sommige tegen een redelijk tempo.  Ze stormen me voorbij, ik met mijn eerder gezapig pelgrimstempo.   10, 15km later zie ik ze terug.

Het is een mooi tocht.  Genieten!

Ik stap de eerste herberg binnen en het is er prima.  Douchen, de was en op zoek naar eten.  Even geen pelgrimsmenu maar een overheerlijke pizza.

Tegen de avond groeit het gezelschap op de kamer aan met 2 Poolse dames en 2 Italiaanse.  Vooral met een van de Poolse nog tot vrij laat een boeiend gesprek gehad over allerlei thema's.

Samen spreken we af ... de wekker staat om 6:30h.

Waarschijnlijk de meest gefotografeerde ... de 100km paal.

Een wat moeilijker stukje afdaling

De brug over het stuwmeer naar Portomarin.

D23 Sarria 26.2km

Ik had dus gekozen voor de langere versie vandaag langs de abdij van Samos.  Blijkbaar hebben de meeste de korte route gekozen want onderweg nauwelijks iemand gezien.  Het was anders een erg mooie tocht.  In het begin een beetje langs de weg maar al snel het veld in.

Op het volledige stuk wel maar 1 mogelijkheid om iets te drinken en dat was in Samos zelf. 

Lekker wandelweertje.  Morgen normaal ook nog maar daarna zou het erg wisselvallig worden.

In Sarria aangekomen heb ik me verwend met een kamer alleen.  De vorige nacht is nogal luidruchtig verlopen.  Daarvoor zorgde een sympathieke en erg vermoeide Spanjaard maar ... wat een gesnurk zeg.

In de morgen wat laaghangende wolken.

Het klooster van Samos.

Pelgrimswerk.

De start voor morgen ...